Architektura i przestrzeń

Dlaczego wciąż budujemy? Prześledzenie wstecz czasu jako architektury jest opowieścią o znakach, jakie zostawiamy w przestrzeni, zapewne najtrwalszych znakach kulturowych w czasie. Architektura jest opowieścią o naszej relacji z przestrzenią, którą nieustannie systematyzujemy, obsesyjnie przywiązani z jednej strony do estetyki i efektywności, a z drugiej do konstruowania materialnej pamięci. Wszelkie inne sztuki mogą sczeznąć, ale ruiny tego, co niegdyś wznieśliśmy, trwać będą po kres czasu.
Cristian Rusu

Arènes d'Arles, nazywana też amfiteatrem, wzorowana na Koloseum została wzniesiona w roku 90. Jako budulec posłużyły m.in. wapienne bloki, na których do dziś widoczne są skamieliny prehistorycznych muszli małż i roślin.
Pod koniec czwartego wieku, została zamieniona w fortecę. W następnych stuleciach dodano arkady oraz cztery obronne wieże, obudowano i zabudowano ją domami, zamieszkanymi przez około 200 ludzi.
W latach 20. XIX wieku z inicjatywy Prospera Mérimée budowli stopniowo zaczęto przywracać dawny kształt.

Dziś odbywają się tu m.in. korridy. Średniowieczne wieże trwają w symbiozie...


PODZIEL SIĘ

FacebookTab